Niasvizh_museum
286 subscribers
2.48K photos
204 videos
83 files
294 links
National History and Culture Museum-Reserve «Niasvizh»
tel. + 375 (1770) 2-06-02
e-mail: [email protected]
[email protected]
222603, Leninskaya str. 19, Niasvizh, Belarus
加入频道
#пазнавальныаўторак

Запытайцеся ў старшакласніка, хто такі Блок, і атрымаеце адказ – лірык, які апавяў Чароўную Даму, паэт, які пакланяўся Каханню.

Свае першыя вершы ён напісаў ва ўзросце 5 гадоў. А калі яму было 10, разам з братамі выдаваў уласны рукапісны часопіс і выпусціў 37 нумароў. Сваім талентам і інтэлектуальным развіццём Аляксандр Блок абавязаны маці: яна навучала яго замежным мовам, падбірала кнігі для чытання, знаёміла з навінкамі па філасофіі і мастацтве.

Ён быў жанаты на Любові Мендзялеевай, дачцы вядомага хіміка Дзмітрыя Мендзялеева. Яна была для яго Дамай Сэрца і прызначалася толькі для падтрымкі духу і адцягненага сузірання яе нябеснай прыгажосці. Менавіта яна натхніла вялікага паэта на стварэнне яго першай кнігі “Вершы пра Чароўную Даму”.

У 1916 годзе (падчас Першай сусветнай вайны) Аляксандр Блок адправіцца на фронт. Амаль год ён правядзе, працуючы табельшчыкам у інжынерна-будаўнічай дружыне, якая займалася будаўніцтвам умацаванняў на Палессі. У далейшым, неабыякавы да містыкі паэт, не пераставаў здзіўляцца таму, што лёс закінуў яго ў беларускую вёску Колбы, дзе кожны другі жыхар меў прозвішча Колб – яго ўласнае прозвішча, толькі наадварот.

Многія даследчыкі творчасці Блока лічаць, што знаходжанне на Палессі не прайшло для яго бясследна. “Палескія водгукі” праявіліся ў паэмах “Дванаццаць”, “Скіфы”, у незавершанай паэме “Адплата”.

Палессе не забывае вялікага паэта. У вёсцы Лапаціна адкрыты музей Аляксандра Блока. Адна з вуліц Лунінца, дзе ён неаднаразова быў, названа яго імем. Узяты пад ахову дзяржавы капліца ў вёсцы Колбы, царквы ў Парахонску і Пагосце – месцах, дзе воляю лёсу ў гады Першай сусветнай вайны служыў Аляксандр Блок.

Лялечны вобраз Блока можна ўбачыць на выставе “Недзеепрыслоўны зварот” у Малой выставачнай зале Нясвіжскага Палаца. Лялечная кампазіцыя: А. А Блок. Аўтар - Ірына Масквіна.
#ПазнавальныАўторак
Падчас Другой сусветнай вайны мода была не ў прыярытэце, але не памерла. Адзенне адпавядала часу, стала больш сціплым і практычным. Многія жанчыны надзелі мужчынскую ваенную форму і сталі ў шэрагі абаронцаў сваёй Айчыны.
Амаль усе прадпрыемствы швейнай і тэкстыльнай прамысловасці выконвалі ваенныя заказы і звычайную вопратку не выпускалі. Ва ўсіх краінах, якія ўдзельнічалі ў вайне, увялі жорсткія нормы на набыццё адзення і тканін. Іх выдавалі па картках або купонах.
У ваенныя гады жанчыны засталіся без нейлонавых панчох. Прыходзілася маляваць на голых нагах палоску, якая імітуе шво панчохі. Гэтую паслугу прадстаўлялі некаторыя абутковыя крамы. З-за дэфіцыту панчох актыўна прапагандавалі такі від адзення як спадніца-штаны, штаны.
Жанчыны навучыліся быць беражлівымі і вынаходлівымі, вучыліся шыць, вышываць, вязаць, перарабляць старыя рэчы. З-за эканоміі тканіны спадніцы сталі вузкімі і больш кароткімі, даўжынёй да калена ці крыху ніжэй.
Добры абутак зрабіўся дэфіцытам, ды і каштаваў нятанна, таму на нагах у савецкіх жанчын часта можна было ўбачыць грубаватыя мадэлі, мала падобныя на элегантныя туфлікі з часопісаў мод.
Але прага жанчын да моды і модных выданняў захоўвалася нягледзячы на ваенны час. Што раілі насіць савецкім жанчынам у 40-я гады ? У буклеце выдавецтва “ГІЗЛЕГПРОМ” (з прыватнай калекцыі Таццяны Фядосавай) паказаны мадэлі сезона 1942 года. Выдаўцы раілі апранаць блузкі з натуральнага і віскознага шоўку, крэп-жаржэта, шаўковага палатна. У якасці аздаблення рэкамендавалі выкарыстоўваць карункі, гальштукі, вышыўкі, буфы і г.д., што рабіла выгляд больш урачыстым.
Таксама жанчынам прапанавалі праекты касцюмаў, якія адказвалі патрабаванням ваеннага часу. Гарнітуры для груп самаабароны раілі шыць з шчыльнай баваўнянай тканіны.
На выставе "Прыгажосць і мода 19-21 стагоддзе" з прыватнай калекцыі Таццяны Фядосавай прадстаўлены 2 сукенкі з Германіі. Сілуэт 40-х – шырокія накладныя плечы, досыць вузкія спадніцы-алоўкі і ваенізаваны сілуэт, невялікія геаметрычнай формы сумачкі, цюрбан і, вядома ж, мех. У асноўным, пераважалі цёмныя колеры ваеннай формы: адценні зялёнага, сіняга і карычневага. З-за адсутнасці магчымасці дастаць аднолькавыя гузікі жанчыны абцягвалі тканінай падобныя па форме.
Выстава “Прыгажосць і мода 19-21 стагоддзе” з прыватнай калекцыі Таццяны Фядосавай дзейнічае з 28 красавіка па 20 кастрычніка 2024 г. у Вялікай выставачнай зале Палацавага ансамбля. Больш за 800 прадметаў ілюструюць модныя тэндэнцыі дзесяцігоддзяў.
#ПазнавальныАўторак
Чырвоная парадная сукенка з муаравага шоўку адкрывае вандроўку па выставе “Прыгажосць і мода 19-21 ст.” прыватнай калекцыі Таццяны Фядосавай. Сукенка на крыналіне (каркас з тонкіх сталёвых абручоў) адносіцца да 1860-х гадоў. А стваральнікам новага крыналіну, які вызваліў жанчын ад мноства ніжніх спадніц, з’яўляецца французскі мадэльер англійскага паходжання Чарльз Фрыдэрык Уорт (1825-1895), адзін з першых прадстаўнікоў высокай моды.
Что рабіла Уорта асаблівым і дазволіла назваць яго першым дызайнерам?
• пачаў дыктаваць сваё бачанне новых жаночых модных форм. Кардынальна спрасціў крой сукенак, прыбраў рушы і фальбоны;
• пачаў ствараць не асобныя касцюмы, а сезонныя калекцыі і дэманстраваць на мадэлях 4 разы ў год;
• увёў новую форму дэманстрацыі калекцый – дэфіле. Раней сукенкі паказвалі проста на манекенах;
• палажыў пачатак сістэмы моднага брэндзінга. Упершыню стаў падпісваць свае сукенкі, як творы мастацтва, прышываючы стужку з вытканым на ёй імем;
• прыдумаў і ўвёў у моду турнюр, які фарміраваў характэрны жаночы сілуэт ў форме буквы S. Ватовая падушачка ці валік мацаваліся з дапамогай завязак крыху ніжэй таліі на заднім палотнішчы ніжняй спадніцы.

Убачыць шыкоўную сукенку з турнюрам 1880-х гадоў, з неверагодна прыгожым дэкорам можна на выставе “Прыгажосць і мода 19-21 ст.”, якая дзейнічае ў Вялікай выставачнай зале Палацавага ансамбля.
#ПазнавальныАўторак

"Фантазія - не тая кветка, што расце на глебе пасіўнасці, ёй трэба рашучасць."
Эльза Скіапарэлі.

У 30-40 я гады XX стагоддзя ў Парыжы дзве вельмі розныя, але моцныя і таленавітыя жанчыны змагаліся за першае месца ў свеце моды: Како Шанэль любіла лаканічны стыль, а Эльза Скіапарэлі аддавала перавагу эпатажу.
Эльза Скіапарэлі (1890 - 1973) вядома як заснавальніца і прадстаўнік сюррэалізму ў модзе. Яна здолела прывесці свет мастацтва ў свет моды: сябравала з Сальвадорам Далі і Пабла Пікаса, Жанам Както, апранала галівудскіх дзіваў Марлен Дзітрых і Кэтрын Хэпберн, Мэй Уэст…
У супрацоўніцтве з Сальвадорам Далі яны пашылі знакамітую доўгую белую сукенку з шаўковай арганзы з амарам і пятрушкай на падоле, капялюш - адбіўную з бараніны, капялюш-туфель, капялюш-тэлескоп. Па малюнках не менш вядомага сюррэаліста Жана Както Эльза стварыла жакет з «рукамі, якія абдымаюць» і сукенку з вышыўкай, на якой два жаночыя профілі выглядаюць як ваза з кветкамі.
Французская мастачка Леанор Фіні ў 1937 годзе распрацавала флакон для парфумы "Shocking" у форме бюста актрысы Мэры Уэст, абвітага кравецкім сантыметрам. Другой крыніцай натхнення паслужылі малюнкі Сальвадора Далі - выявы жанчын з галовамі ў выглядзе кветкавага букета. У 1946 годзе Далі распрацаваў для Скіапарэлі флакон, ўпакоўку і рэкламу парфумы Le Roy Soleil - Кароль-сонца, у гонар заканчэння другой сусветнай вайны.
Нягледзячы на тое, што модны дом Скіапарэлі быў зачынены ў 1954 годзе, вытворчасць парфумы працягвалася да 1970-х гадоў.
Пазнаёміцца з гісторыяй Эльзы, убачыць вітрыну з капялюшыкамі, калекцыяй парфума 1950-1970 –х гадоў і іншымі экспанатамі можна на выставе “Прыгажосць і мода 19-21 ст.” прыватнай калекцыі Таццяны Фядосавай, якая дзейнічае ў Вялікай выставачнай зале Палацавага ансамбля.
🖼️Малюнак 1 Эльза Скіапарэлі (1890 - 1973).
🖼️Малюнак 2 Белая сукенка з амарам і капялюш-туфель.
🖼️Малюнак 3 Shocking pink - візітны колер Эльзы Скіапарэлі.
🖼️Малюнак 4 Парфума "Shocking" на выставе “Прыгажосць і мода 19-21 ст.” прыватнай калекцыі Таццяны Фядосавай.
🖼️Малюнак 5 Парфума “Le Roy Soleil” на выставе “Прыгажосць і мода 19-21 ст.” прыватнай калекцыі Таццяны Фядосавай.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
#ПазнавальныАўторак 🌟
Ікона Жыровіцкай Божай Маці 🕊 — самая малая па сваіх памерах (5,7x4,1x0,8 см) з шанаваных Багародзічных ікон і ўяўляе сабой авал з яшмы 💎 з выявай Багародзіцы і Прадвечным Немаўляткам на руках 👶. У іканаграфіі такія іконы адносяцца да тыпу «Замілаванне» ❤️. Першапачаткова ікона вылучала цудоўнае святло і тонкі водар 🌸 і толькі пасля пацямнела, а ад частага дотыку і цалавання багамольцаў яе паверхня некалькі згладзілася. У цяперашні час малюнак цяжка распазнаць: праглядваюцца толькі агульны контур і некаторыя дэталі 🔍. Ікона была адноўлена: расколатая на часткі, яна была злеплена воскам 🕯.
Як лічаць даследчыкі, аналагаў іконе фактычна няма. Існуюць толькі тры падобныя, якія адносяцца да XIV – пачатку XVI стст. 📜 Святыня ўшанавана як нерукатворная, бо здабыта цудоўным чынам 🌈. Царкоўная традыцыя адносіць яе з’яўленне да 1470 г. На месцы з'яўлення іконы быў пабудаваны мураваны храм у гонар Прасвятой Багародзіцы ⛪️. Пры гэтым храме ў XVI ст. паўстаў праваслаўны мужчынскі манастыр, які дзейнічае і ў наш час 🏛.
Падчас Першай сусветнай вайны ікона была перавезена ў Маскву і змешчана ў падвалы сабора Васіля Блажэннага 🏰. Пасля вайны была вернута ў Жыровічы настаяцелем манастыра архімандрытам Ціханам (Шарапавым) 🙏. Архімандрыт прывёз яе з Масквы ... у слоічку з варэннем 🍯.
Зараз ікона знаходзіцца ва Успенскім саборы Жыровіцкага манастыра злева ад царскіх варот 🚪.
Убачыць звыш 70 выяў шырокавядомага іканаграфічнага зводу Жыровіцкай іконы ў розных тэхніках каменеапрацоўкі можна на выставе “Цудатворная Жыровіцкая ікона Божай Маці ў камяні” 🎨, якая дзейнічае ў Малой выставачнай зале Палацавага ансамбля 🖼.
Мал. 1, 2 – Іконы Жыровіцкай Божай Маці ў камені работы А.В. Папельскага. 🖌
#ПазнавальныАўторак 🗺

У экспазіцыі музея-запаведніка “Нясвіж” прадстаўлена копія першай падрабязнай геаграфічнай карты Вялікага княства Літоўскага аўтарства Томаша Макоўскага. 🏰🖌

Першае выданне карты пабачыла свет у 1603 г., але да нашых дзён захаваўся толькі асобнік карты другога выдання 1613 г. 🕰📜 Карта была створана па замове Мікалая Крыштафа Радзівіла, па мянушцы Сіротка.

Усяго на ёй пазначана 1039 населеных пунктаў, у тым ліку 544 у ВКЛ, з іх каля 350 на тэрыторыі Беларусі (у сучасных межах). 🇧🇾🗺 Усе надпісы на лацінскай мове, а маштаб складае прыкладна 1:1300000 памерам 112 х 87 см.

На карце досыць дакладна паказаны межы ваяводстваў, паветаў, цэнтры каталіцкіх біскупстваў і праваслаўных епархій. 📍⛪️ Акрамя геаграфічных звестак, карта ўтрымоўвала і гістарычную інфармацыю. 📖 На ёй пазначаны месцы і даты найбольш значных бітваў у гісторыі княства, а таксама інфармацыя, якая дае характарыстыку дзяржаве і яго гісторыі. ⚔️

У свой час гэта была самая папулярная крыніца ведаў пра беларускія землі, якая была ў бібліятэках пры ўсіх еўрапейскіх каралеўскіх дварах. 📚👑

Больш падрабязна пазнаёміцца з гісторыяй картаграфіі Беларусі, убачыць геадэзічныя прыборы XIX-XX ст. можна на часовай выставе “Гісторыя картаграфіі Беларусі”, якая дзейнічае ў залах Палацавага ансамбля. 🏛🔍 Уваход па квітках у экспазіцыю музея.

📸 Мал. 1. Карта ВКЛ Т. Макоўскага на часовай выставе Беларускага геаграфічнага таварыства ў залах Палацавага ансамбля.
📸 Мал. 2, 3. Часовая выстава “Гісторыя картаграфіі Беларусі”.

#Гісторыя #Картаграфія #Беларусь #Культура #Музей #Нясвіж #ТомашМакоўскі
🌸 #ПазнавальныАўторак

Мода пачатку ХХ стагоддзя была вельмі неадназначнай. Вузкі гарсэт змяняецца свабоднымі элегантнымі сукенкамі. 👗💖 Дамы могуць уздыхнуць на поўныя грудзі, аднак у літаральным сэнсе аказваюцца абмежаванымі ў перамяшчэннях. Звязаны такія змены з імем вядомага парыжскага мадэльера таго часу — Поля Пуарэ. 🎨👠

Пуарэ замяніў шкодныя для жаночага здароўя гарсэты, якія лічыў неэстэтычнымі і здзеклівымі, свабоднымі сукенкамі кашульнага крою. 👚 Але разам з імі ён увёў у моду вузкія прамыя ці звужаныя дадолу спадніцы, хадзіць у якіх было вельмі няёмка. 😅 Ніз такой спадніцы звычайна ўмацоўваўся шчыльнай устаўкай. Дамы маглі перамяшчацца ў ёй толькі дробнымі крокамі, з-за чаго часта спатыкаліся і падалі. 😳 І выглядала гэта збоку даволі дзіўна, нібы дамы кульгалі адразу на абедзве нагі. Менавіта па гэтай прычыне спадніцы падобнага фасону празвалі "кульгавымі". (фота 1) 📸

Існуе версія, што мадэльер натхніўся вобразам амерыканкі Эдыт Берг – першай жанчыны, якая праляцела на аэраплане ў якасці пасажыра. ✈️👩‍✈️ Перад пачаткам палёту яна перавязала ніз спадніцы вяроўкай, каб тая не раздзімалася на ветры, а прыземліўшыся, яшчэ некаторы час хадзіла з перавязанай спадніцай, мабыць, забыўшыся аб наяўнасці вяроўкі. (фота 2) 📸

Фасон вокамгненна ўвайшоў у моду, аднак у паўсядзённым жыцці апынуўся вельмі няёмкім і прывёў да шматлікіх смяротных зыходаў. ⚠️😔 Дамы падалі на лесвіцах, атрымлівалі траўмы пры выхадзе з трамваяў і аўтамабіляў, занадта павольна пераходзілі дарогу, з-за чаго траплялі пад машыны, падалі ў рэкі, спатыкаючыся на мастах, не маглі спусціцца з тратуараў, таму ў некаторых амерыканскіх штатах урад нават пастанавіў зменшыць іх вышыню. 🚗💔

Такім чынам, «кульгавая» спадніца хутка стала аб'ектам мноства кпінаў, карыкатур і анекдотаў. 😂🖼 Аднак дамы на працягу амаль чатырох гадоў трывалі такія жудасныя нязручнасці, абы выглядаць модна і прывабна, але Першая сусветная вайна паклала канец папулярнасці дадзенага фасону. 🌍✈️ Існуе меркаванне, што «кульгавая» спадніца Поля Пуарэ стала прататыпам сучасных спадніц-алоўкаў. (фота 3) 📸

Сёння палюбавацца сукенкай з «кульгавай» спадніцай можна на выставе «Прыгажосць і мода XIХ – XХI стагоддзе». 🎨👗 (фота 4) 📸

#Мода #ПольПуарэ #КульгаваяСпадніца #МодаXXстагоддзя #Культура #Выстава #Традыцыі #ЖаночыСтыль
#ПазнавальныАўторак

У нашы дні ўсім шырока вядомыя сукенкі з крыналінам – жорсткім каркасам, які фармуе спадніцу сукенкі ў выглядзе купала. Аднак у другой палове ХІХ ст. з прычыны сваёй непрактычнасці крыналін значна відазмяняецца. Яму на змену прыходзіць турнюр. 👗💫

Турнюр (цюрнюр) — канструкцыя з маленькіх падушачак або металічных палос (паўабручоў), якая фіксуецца пад сукенкай ніжэй спіны і надае сукенцы пэўны сілуэт са знарочыста выпуклай ніжняй часткай цела (фота 1).

Яго вынаходства належыць французскаму мадэльеру англійскага паходжання, заснавальніку дома моды Ворт і аднаму з родапачынальнікаў высокай моды — Чарльзу Фрэдэрыку Ворту. Паводле яго слоў, ідэя турнюра прыйшла яму ў галаву пры відзе жанчыны, якая падмятала падлогу і падабрала спадніцу назад. Але ў цэлым дадзены сілуэт бярэ свой пачатак з моды галантнага стагоддзя — у эпоху Ракако былі ў модзе сукенкі, званыя «паланэз», з аб'ёмнай драпіроўкай на задняй частцы спадніцы. Такая драпіроўка была і ў сукенак 1860-х гг. (фота 2).

Бліжэй да сярэдзіны 1880-х спадніца зноў пачала станавіцца пышней. Для паўсядзённага касцюма другой паловы 1880-х гг. характэрны лягчэйшыя турнюры ў выглядзе валікаў або падушачак, сплеценыя з тонкага і гнуткага сталёвага дрота. Іх працягваюць насіць і ў 1890-х гг., у перыяд "Цудоўнай эпохі". У канцы стагоддзя яны паступова памяншаюцца і каля 1900 - 1910 гг. замяняюцца плоскімі паўкруглымі прасцёганымі падушачкамі, набітымі конскім воласам. 🐴

Як і многія іншыя модныя вынаходкі, турнюр у свой час стаў аб'ектам для мноства карыкатур і кпінаў. З-за характэрнай формы сілуэту дам параўноўвалі то з кентаўрамі, то са слімакамі. Але больш за ўсё шуму вакол турнюра навяла звычайная мыш. 🐭😄 Гэты выпадак быў апісаны ў адным з модных часопісаў XIX ст.: падчас спектакля ў оперным тэатры ў адной з дам здарыўся істэрычны прыпадак. Яе вывелі ў прыбіральню, каб прывесці ў пачуццё, а калі расшпілілі сукенку з турнюрам, адтуль нечакана выскачыла маленькая мышка. Як яна туды трапіла — невядома, аднак аўтар часопіса заўважыў, што ў падобным турнюры ўвогуле мог схавацца нават тыгр (фота 3).

Мода на турнюр працягнулася да 90-х гадоў XIX ст. Аднак з развіццём чыгунак і транспарту, з прычыны пэўнай непрактычнасці, паступова сышла. 🚂

Сёння палюбавацца раскошнай сукенкай з турнюрам можна на выставе «Прыгажосць і мода ХІХ – ХХ стагоддзе» ў Вялікай выставачнай зале Палацавага ансамбля (фота 4). 🎨🏛

#Мода #Турнюр #ХІХст #Культура #Выстава #Несвиж #Сукенка #ГісторыяМоды
#ПазнавальныАўторак 🌟

За ўсю гісторыю існавання мода правяла скрозь сваю прызму мноства дзіўных трэндаў, якія немагчыма злічыць. Часам адбываецца так, што адзін трэнд можа замяніць іншы, выконваючы яго функцыю. Размова пойдзе аб супярэчлівым трэндзе XIX ст. рукаве “жыго”, які стаў некаторым штуршком да моды на рукавы-буфы і на шырокія плечы. 🎨👗

Рукавы “жыго” былі так названы дзякуючы іх незвычайнай форме: яна ўтваралася ў верхняй частцы рукі з-за залішняй навалы тканіны, якая звужалася да шчыльнага прылягання ад локця да запясця.

Упершыню рукаў “жыго” з’яўляецца ў касцюме ў сярэдзіне XVI ст. у арыстакратычным асяроддзі цэнтральнай і паўночнай Італіі. Пышныя рукавы можна разглядзець на гістарычных партрэтах, датаваных яшчэ XVI ст., аднак папулярнымі яны сталі толькі ў XIX ст. Кацярына Медычы, прадстаўніца галоўнага Фларэнтыйскага дома, стаўшы жонкай французскага караля, вывозіць у Парыж свой двор і модныя аксэсуары. 🇮🇹👑

Пышны рукаў “жыго” быў эфектным і стыльным, але не вельмі практычным. Для таго, каб тканіна трымала форму шара ў верхняй частцы рукі, выкарыстоўваліся кітовы вус, набіванне і нават каркас з дроту. 🧵⚙️ Усё гэта ўскладняла жанчынам не толькі выкарыстанне рук, але нават уваход у вузкія дзвярныя прыёмы. Некаторыя модныя крытыкі палічылі гэтую дэталь адзення недарэчнай. Тым не менш, іх насілі многія жанчыны, і нават некаторыя дзяўчынкі і хлопчыкі да шасці гадоў былі ў сукенках з мініятурнымі варыянтамі рукавоў “жыго”. 👶👧

З часам гэтыя элементы адзення ў гісторыі моды больш не з’яўляліся, аднак у 1980-х у модзе былі рукавы-буфы – бліжэйшыя сваякі “жыго”. Галоўным прыкладам у модзе сукенкі тых гадоў з падобнымі рукавамі варта лічыць вясельную сукенку прынцэсы Дыяны ад Дэвіда і Элізабэт Эмануэль. 👰💍 У сярэдзіне-канцы 80-х сукенкі і жакеты з такімі рукавамі сталі пастаяннымі ўдзельнікамі паказаў мод. Рукавы-буфы з’яўляюцца ў калекцыях Лакруа і Сэн Ларана. 👗 Многія дызайнеры і зараз спаборнічаюць, хто ж зробіць рукавы больш арыгінальнымі і аб’ёмнымі.

Сёння можна ўбачыць рукаў “жыго” на выставе “Прыгажосць і мода XIX-XXI стст.” у Вялікай выставачнай зале Палацавага ансамбля. 🖼🏛

#Мода #Гісторыя #Трэнды #Культура #Выстава #Нясвіж